και να που ερωτέυτηκα κάποια χρονολογία

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973 - ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΤΩΝ ΕΡΑΣΤΩΝ ΔΕ ΣΒΗΝΟΥΝ

Kseniya Simonova - Χωρίς λόγια

Όποια εκφραστική μορφή μπορεί να κατακλύσει κομμάτι της ψυχής του καλλιτέχνη μπορεί και να συγκινήσει εκατομμύρια άλλες. Η απόδειξη πως οι μορφές της τέχνης δεν έχουν όρια..

(Διαβάστε παρακάτω πριν δείτε το βίντεο ..θα το εκτιμήσετε πιο σωστά)

Η εμφάνιση μιας ντροπαλής 24χρονης σε σόου ταλέντων της ουκρανικής τηλεόρασης προκάλεσε το κλάμα μίας ολόκληρης χώρας, καθώς και διεθνή αίσθηση.

Περίπου 13.000.000 άνθρωποι είδαν την Kseniya Simonova στο σόου "Ουκρανία έχεις
ταλέντο" σε μια εξαιρετική επίδειξη της τέχνης της άμμου. Η Ουκρανία προετοιμάζεται για τις προεδρικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2010, ενώ βρίσκεται σε πολύ κακή οικονομική κατάσταση ως χώρα.
Από τον περασμένο Μάιο, οπότε και εμφανίστηκε για πρώτη φορά η Simonova, με ένα κουτί γεμάτο άμμο, ζωγραφίζοντας πανέμορφες εικόνες πάνω σε αυτό,απεικονίζοντας την ιστορία της πρώην σοβιετικής χώρας, όλο και περισσότεροι θαυμαστές κάθονταν
μπροστά από τους τηλεοπτικούς τους δέκτες για να τη δουν.
Τα βίντεό της στο Youtube έχουν συγκεντρώσει πάνω από 4.000.000 κλικ, αριθμός απίθανος για ένα κοινό που γνωρίζει λίγα για την ιστορία της Ουκρανίας.
Η Ουκρανία έχασε περίπου το 1/4 του πληθυσμού της κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου,αριθμός που αντιστοιχεί περίπου στο 20% των συνολικών θανάτων. Με τη βοήθεια της άμμου, τα πορτραίτα της Simonova δείχνουν τις
ανθρώπινες απώλειες από τη γερμανική εισβολή του 1941.
Η σκηνή, στο άνοιγμά της, δείχνει ένα ζευγάρι να κάθεται σε ένα παγκάκι κάτω από
έναν ουρανό γεμάτο αστέρια. Ξαφνικά, εμφανίζονται πολεμικά αεροπλάνα και η ευτυχισμένη σκηνή αντικαθίσταται από θάνατο και θλιμμένα πρόσωπα. Στη συνέχεια,
έρχεται ένα μωρό και η γυναίκα χαμογελά ξανά, αλλά ο όλεθρος του πολέμου τη μετατρέπει σε χήρα, πριν η εικόνα με τη σειρά της να πάρει τη μορφή του Αγνώστου
Στρατιώτη της Ουκρανίας.
Η 24χρονη κέρδισε, φυσικά, το πρώτο βραβείο του παιχνιδιού (80.000 λίρες) και
επέστρεψε στην κανονική της ζωή στην Κριμαία. Έκπληξη αποτελεί πάντως το κίνητρό της για τη συμμετοχή στο παιχνίδι.
"Δήλωσα συμμετοχή για να βοηθήσω ένα παιδί, το οποίο χρειαζόταν να υποβληθεί σε
εγχείρηση. Δεν είχα σκοπό να κάνω όλη τη χώρα να κλάψει", είπε.

Ο λύκος, η κοκκινοσκουφίτσα και η βασικές αρχές της ξενοφοβίας (Μάθημα από την Ν. Ρουμπάκη)

Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του λύκου
(Παρουσιάστηκε από τη Ν. Ρουμπάνη στα σεμινάρια του Προγράμματος, από 7
έως 15/12/02) Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός ξεκινούν από την ιδέα ότι
δίκιο υπάρχει μόνο στη μία πλευρά. Προσπαθώντας να συμβάλλουμε στην
αναγνώριση της σύνθεσης των απόψεων, σας χαρίζουμε σήμερα το παραμύθι
της κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του δυσφημισμένου λύκου.
Καλή διασκέδαση....

Το παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας από την πλευρά του λύκου Το δάσος ήταν το σπιτικό μου. Ζούσα εκεί και νοιαζόμουν γι' αυτό. Προσπαθούσα να το διατηρώ τακτικό και καθαρό. Κάποτε, μια ηλιόλουστη μέρα, ενώ προσπαθούσα να συμμαζέψω κάτι σκουπίδια που είχε παρατήσει ένας κατασκηνωτής, άκουσα βήματα. Πήδηξα πίσω από ένα δέντρο και είδα ένα μικρό κορίτσι να έρχεται από ένα μονοπάτι, κρατώντας ένα καλάθι. Μου φάνηκε ύποπτη από την αρχή γιατί φορούσε αστεία ρούχα ολοκόκκινα, και το κεφάλι της ήταν καλυμμένο με μια κουκούλα σαν να μην ήθελε να την αναγνωρίσουν. Φυσικά, την σταμάτησα για να ερευνήσω το ζήτημα. Την ρώτησα ποια ήταν, πού πήγαινε, από πού ερχόταν κλπ. Μου είπε μια ιστορία για κάποια γιαγιά, που πήγαινε να την επισκεφθεί και να της πάει φαγητό. Έδειχνε βασικά έντιμο άτομο, αλλά βρισκόταν στο δάσος μου και έδειχνε ύποπτη μ' αυτά τα ρούχα.. ΄Έτσι αποφάσισα να της δείξω πόσο σοβαρό ήταν να εισβάλλει έτσι, χωρίς ειδοποίηση, ντυμένη αστεία. Την άφησα να συνεχίσει αλλά έτρεξα πριν από αυτήν στο σπίτι τής γιαγιάς της. Όταν συνάντησα την συμπαθητική γριούλα, της εξήγησα το πρόβλημά μου και συμφώνησε ότι η εγγονή της χρειαζόταν ένα μάθημα. Η γριούλα συμφώνησε να κρυφτεί ώσπου να την φωνάξω. Έτσι, κρύφτηκε κάτω από το κρεββάτι. Όταν έφτασε το κορίτσι, την κάλεσα να μπει στην κρεββατοκάμαρα όπου βρισκόμουν στο κρεββάτι ντυμένος σαν τη γιαγιά. Το κορίτσι ήλθε, με τα κόκκινα μαγουλά της, και είπε κάτι άσχημο για τα μεγάλα μου αυτιά. Με είχαν προσβάλει κι άλλοτε και έτσι προσπάθησα να πω κάτι θετικό. Είπα ότι, ίσως, τα μεγάλα μου αυτιά, μου επέτρεπαν να την ακούω καλλίτερα. Δηλαδή έδειχνα ότι την συμπαθούσα και ήθελα να προσέχω αυτά που λέει. Αλλά έκανε άλλο ένα καλαμπούρι για τα γουρλωτά μου μάτια. Τώρα καταλαβαίνετε πώς άρχισα να αισθάνομαι γι' αυτό το κορίτσι, που έβαζε ένα ευγενικό προσωπείο, αλλά ήταν τόσο κακοήθης. Παρ' όλα αυτά, έχω την τακτική να γυρίζω και το άλλο μάγουλο, και της είπα ότι τα γουρλωτά μου μάτια με βοηθούν να την βλέπω καλλίτερα. Η επόμενη προσβολή στ' αλήθεια με νευρίασε. Έχω κάποιο σύμπλεγμα για τα μεγάλα μου δόντια κι αυτό το κορίτσι έκανε μία προσβλητική παρατήρηση. Ξέρω ότι θα έπρεπε να μην χάσω την ψυχραιμία μου, αλλά πήδηξα από το κρεββάτι και της φώναξα πως τα μεγάλα μου δόντια ήταν χρήσιμα για να την φάω καλλίτερα. Τώρα ας είμαστε ειλικρινείς, κανείς λύκος δεν θα έτρωγε ποτέ ένα κορίτσι, όλοι το ξέρουν αυτό, αλλά αυτό το τρελλοκόριτσο άρχισε να τρέχει γύρω-γύρω ουρλιάζοντας κι εγώ προσπαθούσα να την φτάσω για να την ηρεμήσω. Έβγαλα και τα ρούχα της γιαγιάς, αλλά αυτό φάνηκε να χειροτερεύει τα πράγματα. Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε με δυνατό κρότο και ένας μεγαλόσωμος τύπος στεκόταν εκεί με το τσεκούρι του. Τον κοίταξα και κατάλαβα ότι είχα βρει τον μπελά μου. Υπήρχε ένα ανοιχτό παράθυρο πίσω μου και την κοπάνησα. Θα ήθελα να μπορούσα να πω πως εδώ τελειώνει η ιστορία. Όμως, αυτή η γριούλα γιαγιά ποτέ δεν είπε την δική μου πλευρά της κατάστασης. Σύντομα κυκλοφόρησε η φήμη ότι ήμουν κακός και μοχθηρός. ΄Όλοι άρχισαν να με αποφεύγουν. Δεν ξέρω τι έγινε το κοριτσάκι με τα αστεία κόκκινα ρούχα, όμως, εγώ δεν έζησα από τότε καλά. Έτσι αποφάσισα να σας γράψω την ιστορία μου. Με εκτίμηση, Ο λύκος

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα, η Κυρία Μαρίνα ένας κόσμος με λίγα άστρα

Η ιστορία της Κωνσταντίνας Κούνεβα,είναι η σημαντικότερη σε κοινωνικό μήνυμα ιστορία που μπορώ να θυμηθώ εδώ και καιρό στη χώρα μας. Αγγίζει ένα πλήθος θεμάτων με τρομακτική απλότητα και μας φέρνει προ των έργων μας.

Τι θέματα ? Για να δούμε..

Της εκμετάλευσης του εργαζόμενου, της αισχρής κερδοσκοπίας, της ξεδιαντροπιάς των εταιρειών, της φτήνιας των ηθών της κοινωνίας μας.

Οι νόμοι του κράτους μας οι οποίοι ισχύουν μόνο για τους δυνατούς, η επίθεση της λέει δεν εξερευνήθηκε από την αστυνομία καθώς έκλεισαν αρχικά την υπόθεση καταλήγοντας μετά τον freddoccino στο συμπερασμα της ενδοοικογενειακής διαμάχης, πιθανότατα και ερωτικής αντιζηλίας.

Του ρατσισμού, "ήρθε τώρα η Βουλγάρα να απαιτήσει άκουσον άκουσον δικαίωμα στα βαρέα και ανθυγειηνά" εδώ τους Έλληνες ρουφάμε και δε μιλάνε.

Του τεράστιου θέματος των μεταναστών που προσπαθούν να ζήσουν σε αυτή την ανάξια χώρα, η οποία με διδακτορικό στη διασπορά δεν καταδέχεται τους ξένους.

Στο τέλος της ιστορίας μας καταλήγουμε πάντα σε ένα μέρος.

Σε μια αναθεματισμένη ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Ανθρώπινη.

Ανθρώπινη

Ανθρώπινη.

...και στους ελάχιστους ανθρώπους που μπορούν ακόμη να ισχυρίζονται ότι την διατήρησαν ακέραια και δεν την παρέδωσαν στα ξένα χέρια υπό την ομηρία μιας ελπίδας.

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από την εκπομπή του Παύλου Τσίμα "Έρευνα" για την Κωνσταντίνα Κούνεβα που προβλήθηκε στις 14/02/2009.

Στη συνέντευξη της Κυρίας Μαρίνας αποτυπώνει απόλυτα τη χώρα στην οποία ζούμε, όπου λίγο λίγο υπογράφεις και παραδίδεις κι ένα ακόμη κομμάτι από τον εαυτό σου.

Λίγο λίγο γίνεσαι μικρότερος στα μάτια σου.

Αύριο θα περπατάς με το κεφάλι πιο σκυμμένο από χθες, τα μάτια σου θα δακρύζουν πιο συχνά, που έβαλες την ανάγκη τη δική σου και των δικών σου πάνω από την αξία σου και από τα όνειρα σου.

Όλοι το κάνουμε, ή μάλλον οι περισσότεροι,

Απλά κάποιοι το πνίγουν σε ένα τσιγάρο ή πετάγονται το βράδου στον ύπνο τους και λυγίζουν στην ιδέα ότι το αθώο βλέμμα των παιδιών μπορεί να κακοποιηθεί και αυτό μια μέρα.

Και κάποιοι το υπερηφανεύονται και αφ' υψηλού αγναντεύουν τα άλλα ανθρωπάκια.

Αυτή η φράση της κυρίας Μαρίνας στο τέλος...αυτό το βλέμμα...αυτό το βλέμμα...έτσι κοιτάζουν στη σημερινή Ελλάδα οι άνθρωποι με αξιοπρέπεια, έτσι κοιτάζουν οι όμηροι των απραγματοποίητων ονείρων.

Τελικά είναι πολύ σπουδαίο πράγμα να καθαρίζεις τον κόσμο.

The mime "Torn" - Tribute to David Armand

Το είχα δει σε email πρώτη φορά το 2005 όταν δούλευα σε μια άλλη εταιρία. Θυμάμαι τη στιγμή και τα συναισθήματα σα να ήταν χθες.

Από τότε όποτε ακούω το Torn της Natalie Imbruglia μου έρχεται στο μυαλό αμέσως και τα χείλια μου κάτι παθαίνουν και παίρνουν το σχήμα αυτών του Joker.

Τιμή και δόξα στον David Armand. 

Αφιερωμένη σε όσους δυσκολεύονται να χαμογελάσουν...

Η πιο αυθεντική εκδοχή (άσιμος ακόμη) και απλά αξεπέραστη:

Κατόπιν, η επιτυχία δεν άργησε, και η εμφάνιση του στο χορό της διεθνής αμνηστίας με την Natalie Imbruglia στο πλευρό του. Η show εμφάνιση:

Η Γάζα υποφέρει ακόμη

Τα ΜΜΕ πλέον δεν ασχολούνται, το θέμα πάλιωσε, δεν προσφέρεται για ακροαματικότητες.

Οι άνθρωποι στρέφουν πλέον αλλού το βλέμμα τους, στα δάνεια που τρέχουν, τα προβλήματα τους, την ανεργία που μαστίζει, το αβέβαιο μας μέλλον.

 Όμως εκεί κάτω, το μέλλον απλά δολοφονείται, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν ανθρώπινα προβλήματα ανάπτυξης του βιοτικού επιπέδου. Πολλοί από αυτούς δε θα αποκτήσουν ποτέ τόσο άνθρώπινους προβληματισμούς. Εκεί πέρα, μια τόσο δα Γάζα... πόσο αίμα να συγκρατήσει.   

Στοιχεία 01/09

-17,5% των παιδιών πάσχει από χρόνιο υποσιτισμό σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Τζ. Χόπκινς
-44% των παιδιών και 53% των γυναικών σε παραγωγικές ηλικίες πάσχουν από αναιμία.
-18% των παιδιών παρουσιάζουν καθυστέρηση στην ανάπτυξη, σύμφωνα με αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ.

(http://www.staxiologio.gr/flow/2009/01/η-γάζα-σήμερα-με-αριθμούς)

Το εκπληκτικό βιντεάκι του σκηνοθέτη από το "Waltz with Bashir" (www.closedzone.com)